Celebrate Yellow + een give away = 2 vliegen in een klap.
Hier lichtte ik al een stukje van de sluier op. Maar het was toen nog niet af. En dan bleek het ineens
'Celebrate Yellow' te zijn bij Dana. Aha, de give away past dus perfect in het plaatje. Motivatie genoeg.
Reden van de give away? Geen idee. Mijn blog bestaat nog geen jaar. Mijn naaihistorie? Iets meer dan een jaar. Een verjaardag is het dus niet. Ook geen volgers- of bezoekers-rond-aantal. Zomaar dus. Omdat het hele concept van cadeautjes wegschenken zo tof is.
En waaruit bestaat dit pakketje dan?
(niet de meest flatterende (het flapje van de clutch staat
foto ooit, maar 't moest er wat raar op, maar dat ligt
raprap gaan) aan de foto)
Een tas. Een tas zoals ik lang geleden er al eens
een maakte. En die ik zo vaak gebruik. Perfecte afmetingen voor boodschappen in het groentenwinkeltje om de hoek. Perfecte afmetingen voor een bibliotheekbezoek. Maar mijn versie is nooit gevoerd geweest en dus toch wel niet zo bezichtigingswaardig. Deze dus wel met een stofje waar ik gewoonweg wild van ben. Ik maakte in dit stofje al een zwangerschapsrok (nooit geblogd en nu te klein) en kreeg zo veel complimentjes. Dus ben ik nog wat stof gaan bijkopen voor deze tas (en nadien nog eens teruggegaan voor een niet-zwangerschapsrok, en ook voor een kopietje van deze tas want gelukkig heb ik genoeg geel namaakleder gekocht voor een tweede exemplaar).
De voering heb ik in de hoeken blind vastgezet (techniek van
hier, die ik ook al eens voor
deze tas gebruikte) zodat de voering mooi op zijn plaats blijft wanneer je er iets uitneemt.
Er zitten drie zakjes binnenin (het ene heeft de afmetingen van mijn gsm en het andere van mijn portefeuille - laat ons hopen dat die maten overeen komen met de jouwe). En in het derde past een clutch (combinatie van
dit en
dit) waarin je kleine spullen (make up, haarrekkertjes, tampons, balpen, ...) kwijt kan. Zo'n clutch is ook handig om je spulletjes van de ene naar de andere handtas te verhuizen. In de clutch zit ook een
klantenkaartenhoudertje. Er is ook nog een zakje langs de buitenkant van de tas.
Binnenin zit er een lint waaraan je je sleutels kan vastmaken. Ik zag dat systeem ooit in de tas van een collega. Ik zit nl. altijd een halfuur te zoeken eer ik mijn sleutels kan opdiepen, zij trok gewoon haar lint omhoog. Aan dat lint hangt een metalen oog en met een musketon (
zo of
zo) aan je sleutelbos haak je je sleutels aan het oog.
De buitenkant van de tas is versierd met een verplaatsbare bloem. Ik zou ze wel niet te vaak van plaats veranderen want zo'n speld prikt gaatjes in het simili-leder. Ik wou aanvankelijk zo'n
Made-by-Dana-bloem, maar na talloze pogingen heb ik
deze tutorial gevolgd met dubbel gevouwen ipv enkele stof. En nu blijkt Mme Zsazsa een veel schoner
exemplaar gefabriceerd te hebben. Als je er zo eentje wil maken stuur ik wat voeringstof op.
Voilà. Wil je graag winnen, laat een berichtje na hieronder.
Ik ben liever lui dan moe en berichtjes tellen, nakijken op dubbels, namen op papiertjes schrijven,... vind ik niet zo boeiend. Mijn oplossingen: een comments-teller, een random number generator en volgende spelregels:
- een berichtje hieronder als je graag wint
- en een tweede indien je het op je blog / Flickr / ... zet
Het streelt mijn ego als je ook volger wordt, maar da's niet nodig.
Meedoen kan
tot 9 oktober (ja, da's nog lang, maar rekening houdende met een maximaal overtijd gaan en een maximaal ziekenhuisverblijf ben ik tegen dan zeker terug).
Update: op vraag van Oontje:
*Ooit* maak ik een tutorial want ik schenk ze met pijn in het hart weg. Ik heb er natuurlijk wel voor gezorgd dat ik van beide stoffen nog genoeg heb om een eigen exemplaar te maken.
Nog een update: aan Mamasha:
Hier zijn het ook verbouwkampeertoestanden. Echt ruilen moet ik dus niet. Allez ja, het kampeerachtige is wel al achter de rug maar aangezien kelder noch zolder al klaar zijn (en leeg moeten blijven) staan hier in alle verloren hoekjes verfpotten, Fermacellplaten, hout, ... Stoffeer dat met een hele hoop 'voorlopige' meubels, nog niet opgeschuurde planché, ongeschilderde muren en plafonds en af en toe zinkt me de moed in de schoenen.
En nog een update: aan degenen die zich afvragen hoe ik dat nog hoogzwanger doe. Geen idee. Behalve dat ik trager de trap opga en dat bukken mij veel moeite kost voel ik me helemaal normaal. Dus niet minder energie dan in niet-zwangere toestand maar ook niet meer (zoals je soms ook hoort). Eens de baby er is gaat mijn fut-en-energie-gehalte wel gigantisch de dieperik induiken, denk ik.
